Op televisie zag ik een item over het verbod op naaktkatten en de zogenaamde vouwoorkatten. Er werd een vrouw geïnterviewd die een kattenhotel runt en zelf een naaktkat heeft. Zij kon werkelijk niet begrijpen waarom deze katten, vanwege gezondheidsproblemen, niet meer gehouden mogen worden. Dit zet mij serieus aan het denken, is deze mevrouw wel een echte dierenliefhebber? Echte liefde voor dieren gaat namelijk hand in hand met aandacht voor hun welzijn. En precies dát is de reden achter het houdverbod dat op 1 januari is ingegaan.

Als ik naar onze kat Jeppe kijk, vraag ik me soms af of hij wel helemaal in het standaardplaatje past van de “kat die niet van verandering houdt”. Want eerlijk gezegd, zodra ik iets verplaats in huis, staat hij er al bij voordat ik het heb neergezet. Lees over de verassende waarheid achter dit kattengedrag.

Toen mijn eigen kat Jeppe bij ons kwam wonen, was hij al 4 jaar en dus een ander huisje gewend. Hij heeft 4 dagen onder de bank geleefd. Dat vond ik super zielig, maar heb het tempo door hem laten bepalen. Gelukkig zag ik dat zijn etensbakje in de nacht werd leeg gegeten, dus geen zorgen daarover. Nu huppelt hij lekker door het hele huis, niets aan de hand. 

Er is iets magisch aan katten. Wie ooit een kat in huis heeft gehad, weet wat ik bedoel, dat zachte getrippel over de vloer, het tevreden gespin als een miniatuurmotortje, de blik die tegelijk afstandelijk én liefdevol kan zijn. Katten houden van vrijheid, maar ook van geborgenheid. Ze weten precies wanneer ze een mens nodig hebben en wanneer niet.

Katten staan bekend om hun onafhankelijke karakter, maar achter die rustige blik schuilt een dier met een sterk jachtinstinct, behoefte aan beweging en mentale uitdaging.

Je zit rustig op de bank. Je kat springt op schoot, draait een paar keer rond, lijkt zich behaaglijk te nestelen en dan gebeurt het. In plaats van haar lieve snoet te zien, krijg je… haar achterwerk. Precies in je gezicht. Je vraagt je af: waarom, in hemelsnaam, doet ze dit?

Inge, een klant van mij, heeft zich enige tijd geleden ontfermd over een zwerfkat met de naam Hinky. En zo werd hij ook een beetje mijn verzorgkat, maar dan van de buitencategorie. In totaal heb ik hem maar drie keer gezien. 

Ik heb eens opgepast bij een katje dat al vanaf jonge leeftijd door mijn klanten was grootgebracht. En geloof me, dat voelde ik. Elke keer dat ik eten bracht of de kattenbak verschoonde, ging ik naar binnen met rubberlaarzen en handschoenen. 

Wij hebben onze lieve Jeppe nu ruime een maand en hij is zo ontzettend leuk! We zijn heel blij met hem, op één puntje na. Hij krabt aan de bank.

Een maand geleden hebben wij weer een huisgenootje in de vorm van een Ragdoll kater in huis gehaald. Deze lieverd was zo van slag dat hij 4 dagen onder de bank heeft geleefd (en ’s nachts zijn eten opat) Ik vond dit superzielig voor hem omdat we zagen dat hij veel stress had. 

In mijn huis is de Kattenkamer normaal gesproken een oase van rust, waar mijn logeetjes spelen, slapen en elkaar wassen. Maar sinds kort heb ik een katje dat heel ander gedrag vertoont. Ze beweegt zich langzaam, bijna sluipend, met een dikke staart die strak over haar rug ligt.

Ik pas deze weken op het katje van een klant. Normaal gesproken een leuke taak. Eten geven, kattenbak schoonmaken en klaar om te kroelen. Maar toen ik haar voor het eerst aaide, merkte ik meteen dat er iets niet helemaal klopte.